Danielle van Miltenburg-Drost
OFFLINE
€ 535,-
694
€ 6.455,-

Mijn actie


Ik doe mee omdat:
mijn lieve vader in 10 weken overleed aan GBM graad 4. Hij kreeg geen kans...
Er moet meer onderzoek komen, om levens te redden en (gezins-)leed te besparen zei hij. Voor én door mijn vader loop ik mee, om hopelijk anderen wel een kans te geven!



Samen verschil maken

Kanker is één van de grootste doodsoorzaken in Nederland. Patiënten zitten nu nog vaak onnodig lang in onzekerheid. Meer onderzoek is nodig om betere behandelingen mogelijk te maken. Om hogere genezingspercentages te creëren. Wetenschappelijk onderzoek wordt voor een groot gedeelte bekostigd uit donaties. Daarom is Stichting STOPhersentumoren.nl opgericht; We willen de best mogelijk zorg voor kankerpatiënten.

Onze missie:

Wij willen niet omgaan met kanker, wij willen genezing!

Stichting STOPhersentumoren.nl zet zich in voor hersenkanker. Onderstaand 9 jarig meisje, dochter van een patiënt, legt uit waarom; (klik op het plaatje)

ReclametekstOns statement:

"Het mag niet meer voorkomen dat bij het woord hersenkanker onherroepelijk het woord doodvonnis aan elkaar verbonden wordt."

Het donatieconcept van BergenTocht.nl.nl is uniek in zijn soort, want via de donatie knoppen op onze website gaan de donaties rechtstreeks en dus voor 100% naar de rekening van de kankerbestrijdingsstichting.

Mijn info

Danielle
van Miltenburg-Drost
10 km wandelen
UNIEKCees
Soest

Blog

Jan 24, 2018

Lieve allemaal, ongelofelijk blij ben ik! Na het rondsturen van een app vanmiddag, aan vrienden, familie, kennissen, collega's, buren en andere betrokkenen, staat het donatiebedrag nu al op 405 euro!!!! Wat een ontzettend mooi gebaar, wat doet dit goed, ik ben jullie allemaal ontzettend dankbaar. Mijn vader zou zeggen: 'schitterend'!!!! Ook wil ik nog een bijzonder mooie aanmelding delen; goede vrienden van mijn ouders gaan meedoen met fietsen, zij fietsten altijd veel met elkaar in Portugal, waren ook tot de laatste weken zeer betrokken bij het ziekteproces van pap. Voor Cees fietsen zij met mama mee. Zij zullen vanzelf in ons team verschijnen, dank je wel lieve Anke en Tony (zoals pap je noemde). Wat een lief en warm gebaar. En Karin, mijn vriendin: 'niks doneren, ik wandel mee en zorg dat er genoeg donaties binnen gehaald worden'. Je kwam gelijk met leuke inzamelacties voor de kinderen; lege flessen verzamelen in de buurt, op school. Dank daarvoor, dank dat je mee loopt. Ik hoop dat alle mensen in ons team net zo gesteund worden als ik, door middel van doneren. Stuur de app door, plaats het op facebook, zeg het voort.


Zoals al eerder genoemd; 16-17 juni Tuincentrum 't Vaarderhoogt in Soest, Hoogt Zomer Tuinfeest, daar gaan we het hele weekend allemaal spullen verkopen en de opbrengst zal ook naar Stichting STOPHersentumoren.nl gaan. Uiteraard zijn (goede en nette) spullen zeeer welkom, dus mochten jullie dingen wegdoen, laat het weten. Mochten jullie nog goede ideeen hebben voor (kleine) inzamelacties, dan hoor ik het graag. Je mag mij altijd mailen/appen/bellen: of 06-28344272



Hieronder schrijf  ik waardoor en waarom ik (samen met veel lieve andere mensen) meeloop/ fiets en zoveel mogelijk geld probeer in te zamelen. Het is een korte versie van bijna 10 weken waarin wij 'in de hel van de Hersentumoren' terecht kwamen.


VOOR JOU LIEVE PAP, voor jou wandel ik mee. Jouw strijd begon uit het niets, op 07 april 2016 en eindigde zo vreselijk snel, veel te snel, na nog geen 10 onmenswaardige weken, op 15 juni 2016.... 


Je kwam samen met mam bij ons thuis oppassen op onze kinderen Lynn (7) en Glenn (6). Uit het niets kreeg jij een aanval, waar mam jou gelukkig kon opvangen en op de bank kon leggen. Mam belde mij in paniek op mijn werk, het gaat niet goed met pap, ze wist niet wat er was, maar het was heel erg..... Ik heb 112 gebeld en de huisarts, daarna direct in auto en naar huis gereden. Mam heeft Lynn naar de buurvrouw gestuurd voor hulp. Lynn huilend naar onze lieve buurvrouw gerend: 'het is niet leuk meer, opa maakt altijd grapjes, maar dit is geen leuk grapje meer, je moet komen Heidi'! Zo lief als Heidi is ze direct naar ons huis gerend. De kinderen zijn enorm geschrokken, jij pap, hun lievelingsopa, Opa Spruitje, maakte geen grapjes meer, je kon niet meer stoppen met schokkende bewegingen, hele rare geluiden maken, je kwijlde en je schopte tijdens de aanval ook de lamp om, Glenn had nog geroepen, kijk uit opa, kijk uit voor de lamp... wat een paniek! Mam is al die tijd bij je gebleven, heeft tegen je gepraat, je geaaid, je gesmeekt of je bij haar wilde blijven.... De ambulance was er snel, de huisarts ook en mijn lieve tante Riet, die ook gebeld was in alle paniek. Door injecties met ??? kwam je een beetje bij. Samen met mam de ambulance in en met loeidende sirenes naar het Meander In Amersfoort. 


07 april 2016...... de dag die jouw leven en die van ons totaal veranderde... ik ben zo snel als ik kon naar huis gereden, Ed (jouw schoonzoon, mijn man) gebeld, die is ook zo snel als hij kon naar huis gereden. De kinderen konden gelukkig bij Heidi blijven en Ed is bij de kinderen gebleven zodat ik naar Meander kon, naar de spoedeisende hulp. Ook mijn zusje gebeld, die is ook zo snel als ze kon naar het ziekenhuis gekomen. Ik zie je nog liggen op het bed op de eerste hulp, totaal verward... 'He Daantje', zeg je verward tegen me en begint een waterval van woorden uit te spreken, niet te volgen. Ik kijk naar mam, zie de angst in haar ogen. Ik geef je een knuffel en zie de 'de aantekingen' van de ambulancebroeders op jouw kussensloop: epilepsie niet mee bekend, gewichtsverlies oorzaak onbekend.... mijn maag draait zich om, dit is niet goed, dit is echt niet goed. Ik had in januari al tegen je gezegd, pap ik wil dat je naar de huisarts gaat, ik vind je mager worden. Je bent eind maart nog naar de oogarts geweest in Meander omdat je sinds december 2015 af en toe wazig zag, dan weer niet en dan weer wel, heel raar. De oogarts kon niks vinden, het zicht van je ogen was ook niet achteruit gegaan, zal bij het ouder worden horen. Jij zei toen al, het klopt niet, het is raar, je maakte je zorgen. Kan het misschien iets neurologisch zijn, maar daar zag de oogarts geen aanwijzingen voor. Op jouw verzoek heeft ze nogmaals goed gekeken, beetje gerustgesteld en weer naar huis gegaan. Mijn zusje, Cindy, belt, ze is aangekomen op de SEH. Ik loop naar haar toe in de wachtruimte en terwijl ik haar een knuffel geef, horen we omroepen dat het mis gaat op jouw kamer pap, je krijgt wederom een epileptisch insult. Cin en ik rennen naar jou en mam toe, wat vreselijk om te zien. Gelukkig kom je redelijk snel weer bij. Dan vertellen de artsen dat ze op de (gelijk bij aankomst gemaakte) echo een massa in jouw hoofd hebben gezien, maar weten niet wat.... ze nemen je direct op bij Acute Neurochirurgie en morgenochtend krijg je een MRI waaruit moet blijken wat het precies is. Op de afdeling krijg je een 3e insult, waar je heel moeilijk uit komt, zelfs de verpleginig wordt onrustig en laten de neuroloog snel komen. Je krijgt naast Depakine nu ook Dexamethason (waar we later pas achterkomen, te laat helaas, dat jij daar dus extreem op reageert). Mam en Cin blijven bij jou slapen. Jarno, jouw andere lieve schoonzoon (man van Cin), komt spullen brengen. Ik ga naar huis, ben totaal van slag, net als jij pap, maar jij slaapt nu en gelukkig de hele nacht door. 


08 april 2016; je krijgt vroeg in de ochtend gelijk een MRI en om 1400u s middags krijgen we in een familiegsprek de uitslag van de MRI: je hebt een Glioblastoom Multiple graad 4, de tumor zit op een plek in je hoofd die niet operabel is, 5cm bij 4cm groot, diep frontaal parietaal. Doorverwezen naar UMC waar de neurochirurg verteld ons dat de tumor overal in jouw hoofd zit, als een soort tentakels door je brein of mosplekken op een voetbalveld. Zo sterk als je bent en blijft, neem je vrij snel de beslissing over het eindigen van je leven middels euthanasie. Je wilt niet aftakelen en lijden. Binnen 1 week vinden de gesprekken met huisarts en SCENarts plaats. We beleven 3 onrustige weken, waarin je alles zo goed mogelijk wilt achter laten voor mam, maar waarin je steeds moeillijker op woorden kan komen, prikkelbaarder, onrustiger wordt en je ook steeds slechter slaapt. Tot je bijna niet meer slaapt, manisch euforisch wordt en denkt dat je iedereen kan behoeden voor deze afgrijselijke ziekte. De plek van de tumor, de snelle groei ervan in combinatie met de Dexamethason hebben ervoor gezorgd dat je 13 mei moet worden opgenomen, gesloten unit psychiatrie, de 4 meest schrijnende weken ooit! Je beseft het wel en toch ook weer niet, je bent boos en en voelt je niet begrepen, wat is een GBM een onmenswaardige kankersoort! Door de medicatie tegen de manie en het afbouwen van de Dexamethason kom je weer een beetje terug bij ons, maar ook gaat nu het vocht toenemen en de tumor groeit snel. Je valt vreselijk veel af, je zicht wordt slechter, je kan geen 20 meter meer lopen, krijgt steeds vaker insulten, het gaat in 1 week tijd heel erg snel achteruit. Gelukkig mag je 10 juni naar huis en in de auto naar huis pak je mijn hand en laat je weten dat je direct de huisarts gaat bellen. Ik zeg dat ik van je hou en het begrijp, ik hou mijn tranen tegen.... 


15 juni 2016, wat een rare dag, het is zonnig buiten, maar alles in mij huilt, we huilen allemaal van binnen, maar houden ons groot. Wat moet dat heftig en eenzaam voor jou zijn geweest pap, wakker worden en weten dat vanmiddag je leven eindigt.....je neemt afscheid van ons allemaal persoonlijk. In de armen van mam geef je haar nog een laatste kus en dan val je in nog geen 3 seconden in een diepe slaap. Je hart klopt nog bijna een kwartier door en dan ben je bij ons weg..... de zon maakt plaats voor een gigantische hagelbui, midden op de dag begint het enorm te hagelen, wat ben je boos lieve pap, je stond nog zo in midden in het leven, je had nog zoveel te geven en mogen ontvangen. Het hoort bij het leven, doodgaan, maar niet zo, niet op zo'n onmenswaardige manier. Het was een zware, moeilijke en oneerlijke strijd! Wij zijn boos en verdrietig, weten niet wat we voelen..... behalve dat we je nu al missen, wat doet dat pijn!


Lieve pap, we zijn je dankbaar voor alle jaren die je bij en met ons was, je voor ons zorgde, ons liet lachen, ons veel leerde en vooral ons gewoon ons liet zijn. Onvoorwaardelijke liefde. En dit blijft voor altijd. We missen je vreselijk, elke dag, maar gaan door met (over)leven, maken er nog een mooie tijd van met elkaar en gaan genieten van elk moment, precies zoals jij ook altijd deed. Dank voor jou lieve pap, je bent en blijft een unieke man, vader, schoonvader en opa! Voor altijd in ons hoofd en hart. Ik hou van je!


Zoals beloofd gaan wij ons inzetten, 1x heel goed, om een bijdrage te kunnen leveren aan geld voor onderzoek, zodat hopelijk in de toekomst dit levens van andere mensen gaat sparen en veel gezinnen dit leed wordt bespaard. 


Ons team bestaat nu uit mam, Cin, Ed, Lynn en ik zelf, maar er komen zeker nog meer betrokken en lieve mensen bij die ons gaan helpen om een mooi bedrag bij elkaar te halen. In het weekend van 16-17 juni gaan wij bij Tuincentrum t Vaarderhoogt in Soest spullen verkopen (dus mocht je nog spullen hebben, netjes en goed, die verkocht kunnen worden, ik ontvang ze met open armen). De opbrengst gaat volledig naar Stichting STOP Hersentumoren.nl gaat. Verdere acties zullen volgen en uiteraard zijn alle donaties welkom!


Dank voor het lezen, veel langer geworden dan ik dacht  


 


 

Activiteit

Danielle van Miltenburg-Drost Foto geupload in groep.
Danielle van Miltenburg-Drost Foto geupload in groep.
Danielle van Miltenburg-Drost Foto geupload in groep.
Danielle van Miltenburg-Drost Foto geupload in groep.
Danielle van Miltenburg-Drost Foto geupload in groep.
Danielle van Miltenburg-Drost Foto geupload in groep.
Danielle van Miltenburg-Drost Foto geupload in groep.
LEES MIJN BLOG onder deelnemer Danielle van Miltenburg-Drost!!!!
Danielle van Miltenburg-Drost updated their profile picture
Danielle van Miltenburg-Drost
We gaan op 16 en 17 juni 2018 bij Hoog Zomer Tuinfeest spullen verkopen bij Tuincentrum t Vaarderhoogt, Soest.
Danielle van Miltenburg-Drost heeft een groep aangemaakt
Teams Open 8 Deelnemers

Donaties

Datum Naamsvermelding

Mijn team

Team: UNIEKCees

UNIEKCees
Klik hier voor onze teampagina.

Teamlid
Opgehaal aan donaties

ik iets wil bijdragen aan de onderzoek van de vreselijk ziekte die mijn man niet kon overwinnen.

€ 1630,-

mijn lieve vader in 10 weken overleed aan GBM graad 4. Hij kreeg geen kans... Er moet meer onderzoek komen, om levens te redden en (gezins-)leed te besparen zei hij. Voor én door mijn vader loop ik mee, om hopelijk anderen wel een kans te geven!

€ 535,-
25kmLopen

ik onderzoek naar verbetering van zorg en nazorg mede mogelijk wil maken. Omdat ik hoop en wens dat niemand anders ooit voelt wat het is om mee te moeten maken wat wij ondervonden ... "ik stond er bij en keek ernaar".

€ 185,-

Wij fietsen voor onze Portugal fietsvriend!

€ 120,-
10km

Ik mijn lieve vader na een heftige periode van 10 weken ben kwijtgeraakt aan deze oneerlijke ziekte. Ik hoop dat er meer onderzoek komt zodat deze vreselijke ziekte gestopt kan worden.

€ 90,-

mijn lieve opa is overleden door een hersentumor. ik mis hem heeeeeel erg!!! het was en is nog steeds mijn lieve,grappige,leuke opa spruitje.nu is opa een mooie ster in de hemel. ik wens dat anderen niemand verliezen aan een hersentumor.

€ 80,-
25kmLopen

Ik weet wat voor impact deze ziekte op iemands leven heeft. Mijn allerliefste man had geen kans om deze ziekte te overwinnen. Met deze actie hoop ik verder onderzoek mogelijk te maken, waardoor andere mensen wel een kans kunnen krijgen.

€ 80,-

ik heb gezien wat een impact deze vreselijke ziekte heeft gehad in het gezin van mijn lieve vriendin Danielle.

€ 75,-


Doe ook mee met deze mooie actie voor de kankerbestrijding !